Vili, Viḷī, Vilī, Viḻi, Viḷi, Vīḻi: 8 definitions

Introduction:

Vili means something in Hinduism, Sanskrit, Marathi, biology, Tamil. If you want to know the exact meaning, history, etymology or English translation of this term then check out the descriptions on this page. Add your comment or reference to a book if you want to contribute to this summary article.

The Sanskrit terms Viḷī and Viḷi can be transliterated into English as Vili or Vilii, using the IAST transliteration scheme (?).

Images (photo gallery)

Biology (plants and animals)

Source: Google Books: CRC World Dictionary (Regional names)

Vili in India is the name of a plant defined with Cadaba indica in various botanical sources. This page contains potential references in Ayurveda, modern medicine, and other folk traditions or local practices.

Example references for further research on medicinal uses or toxicity (see latin names for full list):

· Indian Journal of Pharmaceutical Sciences (2005)
· Pharmacologyonline (2008)

If you are looking for specific details regarding Vili, for example side effects, extract dosage, pregnancy safety, chemical composition, diet and recipes, health benefits, have a look at these references.

Biology book cover
context information

This sections includes definitions from the five kingdoms of living things: Animals, Plants, Fungi, Protists and Monera. It will include both the official binomial nomenclature (scientific names usually in Latin) as well as regional spellings and variants.

Discover the meaning of vili in the context of Biology from relevant books on Exotic India

Languages of India and abroad

Marathi-English dictionary

Source: DDSA: The Molesworth Marathi and English Dictionary

viḷī (विळी).—Better written with इ. See iḷā &c.

Source: DDSA: The Aryabhusan school dictionary, Marathi-English

viḷī (विळी).—Better written with i, as iḷā.

context information

Marathi is an Indo-European language having over 70 million native speakers people in (predominantly) Maharashtra India. Marathi, like many other Indo-Aryan languages, evolved from early forms of Prakrit, which itself is a subset of Sanskrit, one of the most ancient languages of the world.

Discover the meaning of vili in the context of Marathi from relevant books on Exotic India

Sanskrit dictionary

Source: DDSA: The practical Sanskrit-English dictionary

Vilī (विली).—I. 4 Ā.

1) A cling or stick to, adhere to.

2) To rest on, settle down or alight on; पुरोऽस्य यावन्न भुवि व्यलीयत (puro'sya yāvanna bhuvi vyalīyata) Śiśupālavadha 1.12.

3) To be dissolved, to melt away, be absorbed in; विलिल्ये यत्कुक्षिस्तितशिखिनि वातापिवपुषा (vililye yatkukṣistitaśikhini vātāpivapuṣā) Mv. 6.6;7.14.

4) To vanish, disappear.

5) To perish. -II. 9 P. To melt, liquefy.

Source: Cologne Digital Sanskrit Dictionaries: Cappeller Sanskrit-English Dictionary

Vilī (विली).—cling or stick to, cower upon ([locative]); settle down, alight; conceal one’s self, disappear, be dissolved, melt. [Causative] (°lāpayati & °lāyayati) cause to disappear, dissolve, melt (tr.).

Vilī is a Sanskrit compound consisting of the terms vi and (ली).

Source: Cologne Digital Sanskrit Dictionaries: Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary

Vilī (विली):—[=vi-√lī] [Ātmanepada] -līyate ([perfect tense] -lilyuh, [Mahābhārata]; [future] -letā, or -lātā; [indeclinable participle] -līya or -lāya, [Pāṇini 6-1, 51 [Scholiast or Commentator]]),

—to cling or cleave or adhere to, [Mahābhārata; Ratnāvalī; Śiśupāla-vadha];

—to hide or conceal one’s self, disappear, [Mahābhārata; Kāvya literature] etc.;

—to be dissolved, melt, [Atharva-veda] etc. etc.:

—[Causal] -lāpayati or -lāyayati or -lālayati or -līnayati ([Pāṇini 7-3, 39 [Scholiast or Commentator]]), to cause to disappear, destroy, [Śaṃkarācārya];

—to cause to be dissolved or absorbed in ([locative case]), [Bhāgavata-purāṇa [Scholiast or Commentator]];

—to make liquid, dissolve, melt, [Suśruta]

Source: DDSA: Paia-sadda-mahannavo; a comprehensive Prakrit Hindi dictionary (S)

Vilī (विली) in the Sanskrit language is related to the Prakrit words: Virā, Vilijja.

context information

Sanskrit, also spelled संस्कृतम् (saṃskṛtam), is an ancient language of India commonly seen as the grandmother of the Indo-European language family (even English!). Closely allied with Prakrit and Pali, Sanskrit is more exhaustive in both grammar and terms and has the most extensive collection of literature in the world, greatly surpassing its sister-languages Greek and Latin.

Discover the meaning of vili in the context of Sanskrit from relevant books on Exotic India

Tamil dictionary

Source: DDSA: University of Madras: Tamil Lexicon

Viḻi (விழி) [viḻittal] 11 intransitive verb

1. To open the eyes; கண்திறத்தல். இமையெடுத்துப் பற்று வே னென்றியான் விழிக்குங்கால் [kanthirathal. imaiyeduthup parru ve nenriyan vizhikkungal] (கலித்தொகை [kalithogai] 144).

2. To wake from sleep; நித்திரை தெளிதல். உறங்கி விழிப் பது போலும் பிறப்பு [nithirai thelithal. urangi vizhip pathu polum pirappu] (திருக்குறள் [thirukkural], 339).

3. To watch; to be vigilant; to be wide awake; சாக்கிரதையா யிருத்தல். அவன் சோர்வு போகாமல் விழித்துக்கொண் டிருப்பவன். [sakkirathaiya yiruthal. avan sorvu pogamal vizhithukkon diruppavan.]

4. To look at attentively; கவனித்து நோக்குதல். நாட்டார்கள் விழித்திருப்ப . . . நாயி னுக்குத் தவிசிட்டு [kavanithu nokkuthal. nattarkal vizhithiruppa . . . nayi nukkuth thavisittu] (திருவாசகம் [thiruvasagam] 5, 28).

5. To gaze, stare; மருண்டு நோக்குதல். விண்ணின்று மிழியாம லெப்போதும் வானோர் விழிக்கின்றதே [marundu nokkuthal. vinninru mizhiyama leppothum vanor vizhikkinrathe] (பிரபோதசந்திரோதயம் [pirapothasandirothayam] 6, 14).

6. To shine; பிரகாசித்தல். பொன்ஞா ணிருள் கெட விழிப்ப [piragasithal. pongna nirul keda vizhippa] (சீவகசிந்தாமணி [sivagasindamani] 2280).

7. To be clear; தெளி வாதல். மொழிப்பொருட் காரணம் விழிப்பத் தோன்றா [theli vathal. mozhipporud karanam vizhippath thonra] (தொல். சொல். [thol. sol.] 394).

8. To be alive; உயிர்வாழ் தல். அழற்கணாக மாருயிருண்ண விழித்தலாற்றேன் [uyirvazh thal. azharkanaga maruyirunna vizhithalarren] (மணிமேகலை [manimegalai] 23, 70).

--- OR ---

Viḻi (விழி) noun < விழி-. [vizhi-.]

1. Eye; கண். (பிங்கலகண்டு) விழியிலா நகுதலை [kan. (pingalagandu) vizhiyila naguthalai] (தேவாரம் [thevaram] 345, 5).

2. Eye-ball; மிண்டை. [mindai.]

3. Knowledge; wisdom; ஞானம். தேறார் விழியிலா மாந்தர் [gnanam. therar vizhiyila manthar] (திருமந். [thiruman.] 177).

--- OR ---

Viḷi (விளி) [viḷital] 4 intransitive verb

1. To die; இறத்தல். விளிந்தாரின் வேறல்லர் [irathal. vilintharin verallar] (திருக்குறள் [thirukkural], 143).

2. To perish; to be ruined; to become extinct; அழிதல். விளிவதுகொல் . . . மறவர் சினம் [azhithal. vilivathugol . . . maravar sinam] (புறப்பொருள்வெண்பாமாலை [purapporulvenpamalai] 1, 15).

3. To diminish; குறைதல். விளியா நோயுழந்து [kuraithal. viliya noyuzhanthu] (கலித்தொகை [kalithogai] 53).

4. To pass away; கழிதல். வேண்டுநாள் வறிதே விளிந்தால் [kazhithal. vendunal varithe vilinthal] (கம்பராமாயணம் நிந்தனை. [kambaramayanam ninthanai.] 31).

5. To cease; to be interrupted; ஓய்தல். நாரை . . . விளியாது நரலும் [oythal. narai . . . viliyathu naralum] (கலித்தொகை [kalithogai] 128).

6. To be angry; கோபித்தல். விளிந்தாரே போலப் பிறராகி [kopithal. vilinthare polap piraragi] (பழமலையந்தாதிொ. [pazhamo.] 182).

7. To be overcome with shame; நாணமடைதல். கவிதை பரமன் சொல விளிந்து [nanamadaithal. kavithai paraman sola vilinthu] (திருவாலவாயுடையார் திருவிளையாடற் [thiruvalavayudaiyar thiruvilaiyadar] 16, 22).

8. To be dishonoured or disgraced; அவமானமடைதல். கற்றவ ரவைநடு விளிய [avamanamadaithal. karrava ravainadu viliya] (திருவாலவாயுடையார் திருவிளையாடற் [thiruvalavayudaiyar thiruvilaiyadar] 57, 5).

9. To suffer; வருத்தப்படுதல். [varuthappaduthal.] (W.)

10. To turn about; மறிதல். [marithal.] (W.) (சதுராகராதி [sathuragarathi]) — transitive To say, speak; சொல்லுதல். தீவிளி விளிவன் [solluthal. thivili vilivan] (நாலாயிர திவ்யப்பிரபந்தம் திருமாலை [nalayira thivyappirapandam thirumalai], 30).

--- OR ---

Viḷi (விளி) [viḷittal] 11 transitive verb

1. To call, summon; அழைத்தல். கூற்றத்தைக் கையால் விளித் தற்றால் [azhaithal. kurrathaig kaiyal vilith tharral] (திருக்குறள் [thirukkural], 894).

2. To say, speak; சொல்லு தல். இராமநாமம் விளித்திட [sollu thal. iramanamam vilithida] (கம்பராமாயணம் சம்பா. [kambaramayanam samba.] 59).

3. To sing; பாடுதல். பஞ்சதந்திரப் பாடற்ுரம் விளிப்பினும் [paduthal. panchuram vilippinum] (ஐங்குறுநூறு [aingurunuru] 311). விளியாதான் கூத்தாட்டுக் காண்டலும் [viliyathan kuthattug kandalum] (திரிகடுகம் [thirigadugam] 11).

4. To destroy; அழித்தல். முதல் விளிக்கும் வினையைப் புரியற்க [azhithal. muthal vilikkum vinaiyaip puriyarka] (விநாயகபு. [vinayagapu.] 2, 59).

5. To kill; கொல்லுதல். வெஞ்சின வரக்கரை விளித்து லீயுமோ [kolluthal. venchina varakkarai vilithu liyumo] (கம்பராமாயணம் நிந்தனை. [kambaramayanam ninthanai.] 48). — intransitive To roar, shout; பேராரவாரஞ்செய்தல். விளித்துப்பின் வேலை தாவும் வீரண் [peraravarancheythal. vilithuppin velai thavum viran] (கம்பராமாயணம் கடறாவு. [kambaramayanam kadaravu.] 33).

--- OR ---

Viḷi (விளி) noun < விளி²-. [vili²-.]

1. Sound; ஓசை. வளைவாய்க் கிள்ளை மறைவிளி பயிற்றும் [osai. valaivayk killai maraivili payirrum] (பத்துப்பாட்டு: பெரும்பாணாற்றுப்படை [pathuppattu: perumbanarruppadai] 300).

2. Song; இசைப்பாட்டு. விளியாக்கொண்டு [isaippattu. viliyakkondu] (சீவகசிந்தாமணி [sivagasindamani] 2691).

3. Word, speech; சொல். தீவிளி [sol. thivili] (நாலாயிர திவ்யப்பிரபந்தம் திருமாலை [nalayira thivyappirapandam thirumalai], 30).

4. Shout of excitement, frenzy or joy; கொக்கரிப்பு. எடுத்தனர் விளியும் சங்கும் [kokkarippu. eduthanar viliyum sangum] (சீவகசிந்தாமணி [sivagasindamani] 447).

5. Call; அழைப்பு. (பிங்கலகண்டு) [azhaippu. (pingalagandu)]

6. (Grammar) Vocative case; எட்டாம் வேற்றுமை. விளியெனப் படுப [ettam verrumai. viliyenap padupa] (தொல். சொல். [thol. sol.] 114).

--- OR ---

Viḷi (விளி) noun < இளி³. [ili³.] The fifth note of the gamut. See இளி³ [ili³], 5. (யாழ்ப்பாணத்து மானிப்பாயகராதி [yazhppanathu manippayagarathi])

--- OR ---

Vīḻi (வீழி) noun perhaps from idem.

1. A straggling shrub with simple oblong leaves and greenish flowers. See விழுதி. வீழிவாயின் கனிவா யொரு மெல்லியல் [vizhuthi. vizhivayin kaniva yoru melliyal] (கம்பராமாயணம் புனல்விளை. [kambaramayanam punalvilai.] 28).

2. A Śiva shrine in the Tanjore District; தஞ்சாவூர் ஜில்லாவிலுள்ள திருவீழிமிழலை என்னும் சிவதலம். ஆய வீழிகொண்டீர் [thanchavur jillavilulla thiruvizhimizhalai ennum sivathalam. aya vizhigondir] (தேவாரம் [thevaram] 600, 9).

context information

Tamil is an ancient language of India from the Dravidian family spoken by roughly 250 million people mainly in southern India and Sri Lanka.

Discover the meaning of vili in the context of Tamil from relevant books on Exotic India

See also (Relevant definitions)

Relevant text

Like what you read? Consider supporting this website: